สมาคมคนไทย
แห่งรัฐเซาท์ออสเตรเลีย
Thai-Australian Association of South Australia (TAASA)


"...ผู้ที่จะรักษาความเป็นไทยได้มั่นคงที่สุด ดีและเหมาะสมที่สุด ไม่มีใครอื่น นอกจากคนไทย เพราะฉะนั้น ไม่ว่าอยู่ ณ แห่งใด คนไทยมีหน้าที่ต้องรักษาความเป็นไทยได้เสมอ..."
พระบรมราโชวาทในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร

อาจารย์ ประเสริฐ มากแก้ว
(แพทริก)

"การมีส่วนร่วมกับสังคมออสซี่สามารถทำได้หลากหลายแนวทาง อาจจะทำงาน เรียน หรือ อาสาสมัคร แต่มีอีกแนวทางที่น่าสนใจ เราลองมาฟังอีกเรื่องราวที่น่าสนของแพทริก หนุ่มไทยจากแดนใต้กัน..." 
เหงา ไม่มีเพื่อน ภาษาไม่กระดิก… ผมเชื่อว่าปัญหาเหล่านี้ทุกคนน่าจะเคยประสบพบเจอกับตัวเอง เมื่อเราย้ายที่อยู่ใหม่ ไม่ว่าจะไปเพื่อทำงาน ไปเรียน หรือเหตุผลทางครอบครัว ผมเองก็เช่นกัน  ผมมาอยู่ Adelaide ได้สักพักใหญ่ๆ ปัญหาไอ้ที่ว่ามามันก็ยังคงอยู่ (ถึงแม้ว่าคนส่วนใหญ่มักจะคิดว่าภาษาผมคงไม่มีปัญหา เพราะหน้าตาดันไปคล้าย Hugh Jackman) โดยเฉพาะปัญหาความรู้สึกที่ว่าเหมือนตัวเองไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสังคมหรือที่ที่ตัวเองอยู่ พูดง่ายๆคือ ยังไง๊ ยังไง มันก็ไม่ใช่บ้านชั้น… แต่แล้ววันนึงผมก็ได้พบกับเพื่อนของ housemate คนนึงที่เป็นนักท่องเที่ยวมืออาชีพ ผมงงที่เค้าไปเที่ยวบ่อยมากในหลายประเทศทั้งทั้งที่เค้าเองอายุยังน้อย และเงินเดือนก็ไม่ได้มากอะไร จึงถามเค้าไปว่าไปเที่ยวได้ยังไง เงินมีพอเหรอ... เค้าไม่ตอบอะไร แต่เขียนชื่อเว็บไซต์หนึ่งให้ผมดู www.couchsurfing.com  แล้วบอกว่า เค้าประหยัดเรื่องที่พักโดยใช้เว็บนี้ แต่ความจริงเว็บนี้มันมีอะไรมากว่านั้นให้ผมไปอ่านต่อเอาเอง

Couchsurfing เป็นเหมือน online community ที่นักท่องเที่ยวทั่วโลกใช้ในการติดต่อสื่อสารกัน หาที่พัก หาเพื่อน hangout เวลาไปเที่ยวตามที่ต่างๆ โดยคน offer ที่พักก็คือคนในพื้นที่นั่นแหละ นอกจากนั้นในแต่ละเมืองก็อาจจะมี event ต่างๆ เช่นอย่างใน Adelaide จะมีการ Hangout กันทุกคืนวันวันพฤหัส หรือมีนัดทานกาแฟกันบ่ายวันศุกร์ เดินเขากันทุกเสาร์แรกของเดือน แล้วมันดียังไง... ฟังดูเหมือนแค่เฮฮาปาร์ตี้ไปเรื่อย แต่จริงๆแล้วการมา hangout กับ native speakers คือแหล่งฝึกภาษาอย่างดีเพราะเราจะไม่เกร็งเวลาพูด ได้ฝึกภาษา และได้เพื่อน... มีหลายครั้งที่ผมอาสาพานักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวที่ Adelaide เดินชมตัวเมือง พาไปหาด Glenelg พาไปทานกาแฟ พาไปร้านอาหารไทย เมื่อผมมีเวลาว่างจากการเรียน ทุกครั้งที่ผมพาเค้าไปเที่ยว ไปเดิน ผมต้องทำความเข้าใจ หรือต้องศึกษาข้อมูลของสิ่งนั้นๆเผื่อเค้าถาม เพราะนักท่องเที่ยวมักจะถามนั่นถามนี่อยากรู้อยากเห็นทั้งที่เกี่ยวกับ Adelaide และเรื่องเมืองไทย เพราะเราเป็นคนไทย... ดังนั้นทุกครั้งที่เราพาคนอื่นไปเที่ยว ไปเดินดูนั่นนี่ นั่นหมายถึงเราเองก็ได้รู้จักสถานที่นั้นๆมากขึ้นเช่นเดียวกัน และที่สำคัญเมื่อเวลาผ่านไปสักพักหนึ่งเราจะมีเพื่อน ภาษาเราจะดีขึ้น และที่สำคัญ ความรู้สึกที่มันมาเองนั่นคือความรู้สึกว่า Adelaide คือบ้าน และเราเป็นเจ้าบ้านที่จะต้องต้อนรับนักท่องเที่ยวหรือผู้มาเยือนบ้านของเรา... ตอนนี้ผมกลับมาเมืองไทยแล้ว แต่ผมยังติดต่อเพื่อนบางคนจาก Couchsurfing อยู่ และผมเองก็ยังคงทำหน้าที่เจ้าบ้านผู้ต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองอยู่ที่สุราษฎร์ธานี ในบางครั้งหากจัดสรรเวลาได้ หลานสาวได้ฝึกภาษา ผมเองก็ยังคงได้มีโอกาสใช้ภาษาอังกฤษ... แต่ทั้งนี้ฟังดูมันอาจจะอันตรายไปสักหน่อยสำหรับผู้หญิง แต่ทั้งนี้ถ้าใครสนใจก็ต้องศึกษารายละเอียดในเว็บไซต์ให้ดี เค้ามี safety tips อยู่ หรือถ้าสนใจช่วงแรกอาจจะรวมกลุ่มกันมา 2-3 คน ลองดูก็ได้… ทุกสิ่งอย่างบนโลกนี้มักมีสองด้านเสมอ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกใช้ด้านไหน และเพื่ออะไร… ขอให้ทุกท่านอยู่ Adelaide อย่างมีความสุขเหมือนที่ผมเคยมี และหากมีโอกาสผมก็จะไปเยี่ยมบ้านของผมที่นั่น แน่นอน